حدیث پریشانی

منتشرشده: 1 فوریه 2016 در 3/6/2012

حدیث پریشانی ات را شنیده ام

سال هاست که غمت را با باری بر دوش کشیده ام

آن روز که قطار ما سرنوشت را با خود می‌برد

دعای خیر تو بود که دلم را آرام میکرد

امشب تیر هفتصد سرباز است که به خط، قلب مرا نشان گرفته اند

مرا میا‌‌ن آتش و دود در آغوش گرفتی‌ و میدانستی

هزاران سوار بر اسب ،رفتن مرا جشن گرفته اند

خط قرمز تردید فاصلهٔ ترس و امید را مجزا میکرد

چشمان خیریهٔ تو ، جاذبه را برای من تعریف میکرد

گفتی‌ خاطرات گذشته را مرور کن

از لابه‌لای آن ،گلبرگ عشق مرا برون کن

گلبرگی که سالها میان اشک نوشته خاطرات تو گم شد

صفحاتی که از تیره ورزی این روزگار تیره و تار شد

گفتم در این دنیا عشق و نفرت با جدایی هم پیمان شده اند

لیلی و مجنون سالهاست با طناب جنون بر دار شده اند

اینجا دگر با نفرت، آسمان را انکار نمیکنند

عشق را هر آینه بر دار نمیکنند

اینجا لمس دو نگاه پرّ پرّ نمی‌شود

پرندگان آزاد «جلد»نمیشوند

اینجا اگر یک قطره خون به نا حق ریخت

چشم‌ها به روی او بسته نمی‌شود

بهادر رضائی

Advertisements

زیرآب زدن

منتشرشده: 9 نوامبر 2015 در 3/6/2012

لذتی که در زیرآب زدن است در کرهٔ محلی با نان داغ نیست .ذهنی که تا به آن لحظه انقدر به یک نکته متمرکز نبوده است ،برقی که به نشانه رضایت درونی ،گوشه چشمان نور افشانی می‌کند ،و آیندهٔ تاریک پیش رو را روشن و روشن تر می‌کند .حماقتی همراه با ترس که کلمات آن هارا با جرأتی وصف نا پذیر به سوی اطراف پراکنده می‌کند .»چاخان» یکی‌ از مهمترین ابزاری است که در «زیر آب زدن» به کار میرود ،هدف مشخص ،مقصد معلوم ،شخص مورد نظر هم که در جمع قطعا غایب است ،پس من می‌مانم و قلبی آکنده از کینه و ریا و زبانی چرب و شانه‌های که از ظلم وارد شده توان ایستادن ندارند

بهادر رضائی

مطلب چهارم

منتشرشده: 2 نوامبر 2015 در 3/6/2012

من دیگر نمی‌دانم از آزادی چه می‌خواهم .روزگاری خودم را در قفس میدیدم. امروز با تعریفی که من از آزادی داشتم از قفس بیرون آمدم. تا آنجا که من میدانستم آزادی داشتن خانه بود برای خود.شب تا دیر وقت بیرون ماندن بود و ترجیحا هر کاری که خودت میخواستی‌ انجام بدهی ولی‌ اکنون تعریف آزادی برای من تغییر کرده است . کلمهٔ آزادی بسیار گول زننده است. مثل آب میماند در بیابان سوزان ..فکر می‌کنی‌ آب به اندازهٔ کافی‌ داری ،تشنه ات میشود ،آب را مینوشی ولی‌ ولی‌ به خاطر تابش آفتاب باز هم تشنه ات میشود و زمانی که ذخیره‌ای نداری و باید سایه‌ای پیدا کنی‌ و به امید زمانی‌ باشی‌ که کسی برایت آب بیاورد ،و آب همان اطلاعات ماست از دنیای پیرامون ما .برای آزادی نه باید قدرت را انکار کرد نه شخصیت دیگری را کوچک کرد نه باید برای آن خون ریخت .بلکه باید بدانیم از آزادی چه می‌خواهیم؟ من به نفس کلمهٔ آزادی اعتقاد دارم ولی‌ انکار خداوند برای آرامش درون ،زیر پا گذاشتن شخصیت مردان برای تثبیت آزادی زنان و انقلاب و خونریزی برای باز گرداندن استقلال به جامعه دلیلی به غیر از تشنگی در بیابان را ندارد و در آخر باید بنشیند تا چشمه‌ای بجوشد

مطلب سوم

منتشرشده: 2 نوامبر 2015 در 3/6/2012

حدوداً پنج هزار سال پیش در یکی‌ از این روز‌های خدا شخصی‌ آمد و خود را فرستادهٔ خدا دانست.پیام او روشنی بخش راه تاریک مردم آان زمان شد ،عذاب کشید برای رساندن مردم به سرزمین وحی زیرا که هدفی جز رستگاری مردم نداشت.قرن‌ها گذشت .پیامبرانی آمدند و رفتند .همه به نحوی پیغام خود را رساندند از طرف خداوند و دین جدیدی برای مردم زمان خود به ارمغان آوردند.سخن من در مورد یک دین خاص نیست یا یک پیامبر مشخص بلکه هدف من بزرگ نمائی قدرتی است که در این کلمات نهفته است.
این روز‌ها اگر کسی از شما پرسید خدارا را قبول دارید یا خیر تعجب نکنید،این سوال این روزها به یک جملهٔ معمولی تبدیل شده است.در این روز‌ها که همه چیز به نام خداوند تمام میشود و دین،که به دیواری کوتاه تبدیل شده است برای افکاری به اصطلاح بلند پرواز و روشن فکر.در روزگاری که صحبت از آزادی بیان وجود دارد بحث کردن در مورد این مسائل کار دشواریست ،زیرا خداوند قدرتیست که انکار آان ساده‌ترین راه اثبات نیروی درون خود انسان است.(«من انکار می‌کنم ،پس هستم»). آیا من این آزادی را دارم که همه چیز را انکار کنم ؟

مطلب دوم

منتشرشده: 2 نوامبر 2015 در 3/6/2012

در قرن ۱۹ میلادی .انقلابی در دنیا شکل گرفت ،انقلابی که بانوان را از خانه‌ها بیرون کشید ،اعتراض آنها به خیابانها کشیده شد و حرکت آنها ،مردان را مجاب کرد دست به تأیید قانونی بزنند که هزاران سال قبل از آان شاید به حتا فکری خنده دار بیشتر شباهت داشت.زنها پا به پای مردان کار کردند،زحمت کشیدند تا به آنها ثابت کنند «ما هم میتوانیم» ،چه بسا که گذشت زمان باعث شد همه به این امر واقف شوند که نه تنها چیزی از مردان کم ندارند بلکه در بسیاری جهات مصمم تر و عاقلانه تر رفتار میکنند.

این روزها اگر کسی از شما پرسید آیا مرد‌ها وجود خارجی دارند یا خیر؟ زیاد تعجب نکنید!!!بانوان گرامی‌ گوی سبقت را از تمام جهات ربودند و مردان که از همه جا بی‌خبر بودند فقط نظاره گار ماجرا خواهند بود.گذشتهٔ دور و غمناک زنان پتکی است بر سر مردان امروزی و اگر مردی زبان به اعتراض تر کند،با هزاران شعر و نوشته مواجه میشود که شخص او را مرتبط با تمام مشکلات و سختی‌های خود می‌دانند .تعریف اینگونه رفتار را من نمی‌دانم .میتوانم تجسم کنم صورت خانمی‌ را که قلم در دست گرفته با چشمانی قرمز و لبی خندان به آزادی زنان فکر میکنند و از مردان می‌نویسد که چه بلای بر سر ما آوردند و چه شد و چه نشد… و آزادی بیان سپری است که ذهن او‌را آرام تر می‌کند …آیا من این آزادی را دارم که هرچه فکر می‌کنم به زبان بیاورم ؟

مطلب اول

منتشرشده: 2 نوامبر 2015 در 3/6/2012

چندین سال قبل در یکی‌ از کشورهای دور یا نزدیک ،انقلابی صورت گرفت که مردم آان می‌دانستند از آان انقلاب چه چیزی میخواهند.تا قبل سرکوب و اعدام بود و تنها کمبود آنها آزادی بود.دستهای خونین روی دیوار و شعاری که آزادی را فریاد میزد و همه یک دل‌ و یک زبان می‌دانستند هدف‌شان چه چیزست و می‌دانستند برای آزادی باید انقلاب کرد ،کشته داد و خون ریخت.آان روز‌ها اگر از کسی میپرسیدید هدف شما از انقلاب چیست؟همه به اتفاق جواب میدادند «آزادی»

امروز اگر از تندرو‌ترین فرد آان روزها بپرسیم آیا برای آزادی دوباره انقلاب خواهی‌ کرد یا نه؟نفسی تازه می‌کند ،سرش را پایین می‌‌اندازد و در بهترین حالت میگوید «خسته ام»…آزادی خودش را لابلای ذهن خستهٔ او و بازوان خستهٔ او پنهان کرده است.و شاید هر که او را ببیند ،او را مقصر تمام مشکلات امروز خود بداند ولی‌ او آن زمان می‌خواست بلند حرف بزند ،فکر میکرد آزادی را فهمید است،فکر میکرد میشود به زور آزادی را به خانه‌ها برد …

بهادر رضائی

صحبت از گرفتن حق و حقوق شد

منتشرشده: 30 ژوئن 2015 در 3/6/2012

صحبت از گرفتن حق و حقوق شد و قلب های تپیده برای یک قشر نه کاملا خاص‌??� به این نتیجه رسیدم تعریف ما انسانها از آزادی کاملا تغییر کرده است .واقعا �?‌حقوق اجتماعی یکی‌ از مسخره ترین کلماتی است که در دستور زبان ما تعریف شده است و برای آن باید مبارزه هم کرد .

حقوق اجتماعی در دنیای امروز مساوی است با مزایا پول و بالا رفتن طبقه اجتماعی البته از دید شخص مظلوم واقع شده.

یک جمله بسیار زیبا و مظلوم نمایانه .

مقداری از طبقه مظلوم واقع شده دیگران فاصله بگیریم و نگاهی به حقوق شخصی‌ خودمان بی‌ اندازیم .چقدر برای آنها تلاش کرده ایم .

میدانستید هر انسانی روی زمین حق داشتن یک سرپناه برای خود دارد . حق داشتن آرامش روزانه �در آمد مشخص .تحصیل با فکر آزاد و آیندهٔ کاری از پیش تعیین شده .

شاید بگویید » انسان برای حقوق اجتماعی خود باید تلاش کند » ولی‌ خوب دیگر اسم آن را حقوق اجتماعی نباید گذاشت.

این جمله ای است که خود ما سالها قبل پای ریز آن بودیم .سختی‌ کشیدیم شهید دادیم تا به امروز که مجبور نباشیم برای آن دوباره مبارزه کنیم ولی‌ انگار با دست خود چاهی عمیق کنده ایم .

دیگر مشکلات خودمان فراموشمان شده است

اگر مقداری نگران حقوق دیگران هستید گوگل را باز کنید و سفری داشته باشید به پایین شهر جنوب ایران به پناهنده های ترکیه به مهاجرانی که در این کشور بزرگ فقط به زنده ماندن فکر میکنند نه آزادی .

چه کسی برای آنها باید «مبارزه کند » .(آری خنده دار است مبارزه کردن) .به هر شکلی به هر دلیلی .

انتظارات ما از دنیای پیرامون کوچک تر و کوچک تر شده است .

همجنس گرا دوجنس گرا تکجنس گرا‌??� بی‌ دین با دین‌??� فارس یا عرب یا ترک یا افغان یا بهتر بگویم هر انسانی روی زمین حق داشتن یک زندگی‌ برابر با دیگران را دارد و حتا فکر مبارزه برای گرفتن حقوق شهروندی یعنی‌ قرار داشتن در یک جامعهٔ مریض و نا سالم

باید برای انسان بودن مبارزه کرد �?‌برای داشتن شعور اجتماعی برای داشتن فهم این جمله که » همه بار یک داریم و برگ یک شاخسار »

بهادر رضائی